DE MISDAAD VAN HET GELUKKIG ZIJN. Lachen, genieten en vreugde voelen zijn de meest relevante levenservaringen, maar ze zijn ook de dingen die kunnen zorgen voor sociale afwijzing.

IK BEN WAT IK GEEF, EN JE BENT WAT JE MIJ GEEFT

Vertel me wat je van de ander wilt en ik zal je vertellen hoe je leven is.

Wat wij mensen geven, zijn in essentie verlangens. Wat we van anderen willen, is wat ons leven creëert. Geluk en ongeluk zijn onze eigen creaties die naar anderen worden geprojecteerd en die dubbel zo hard bij ons terugkomen.

Als we het heel goed doen in het leven worden we meestal ‘gedwongen’ dit voor ons te houden, of op z’n minst te verhullen omdat het niet wordt geaccepteerd. Het produceert zelfs bitterheid en afgunst bij degenen die het zien. Het werkt heel goed voor dingen die fout gaan, de dingen die medelijden veroorzaken en het slachtoffergevoel geven.

Waarom kunnen mensen geluk zo moeilijk accepteren? Waarom kunnen mensen niet omgaan met het geluk van anderen? Welk deel van ons is zodanig gebroken dat we de mogelijkheid om gelukkig te zijn ontkennen?

Het is een vreemde reactie om afwijzing of zelfs pijn te voelen als anderen gelukkig zijn. Degenen onder ons die zich begeven op het pad van innerlijke evolutie, willen graag begrijpen welke aspecten het geluk bemoeilijken. Dat van onszelf en dat van anderen, juist omdat ze zo nauw met elkaar verbonden zijn. Daarom wil ik nadenken over dit vreemde fenomeen: niet gelukkig kunnen zijn met het geluk van de ander, niet kunnen genieten van het succes van anderen.

DE TYRANNIE VAN DE VERBORGEN WENSEN

De onsuccesvolle persoon weet dat hij niet succesvol is en wil dus niet dat iemand het wel is. De ongelukkige persoon voelt zich hulpeloos wanneer hij de realiteit onder ogen ziet dat hij niet gelukkig kan zijn en daarom geniet hij van het ongeluk van anderen. Maar deze situatie is intern, een staatsgeheim voor een zieke persoonlijkheid vanwege de verslaving aan dingen die verkeerd gaan of niet tot wasdom komen.


Ik wil iets vertellen dat voor veel mensen heel confronterend kan zijn, maar ook iets dat een kans biedt om te helen. Een paar dagen geleden ontmoetten meer dan 70 mensen die samenwerken en in dezelfde organisatie in mijn huis in Madrid. Bij het observeren van het gezicht en de gebaren van deze mensen, kon ik zien dat we allemaal op dezelfde weg zijn van zelfrealisatie, dat we zien en genieten van hoe onze dromen werkelijkheid worden, dat we blij zijn met wat we bereiken, dat we elkaar ondersteunen met liefde, zodat iedereen het beste uit zichzelf kan halen, dat we echt het succes van anderen verlangen. Om die reden is het onvermijdelijk om te lachen en gelukkig te zijn.

Ongeacht het punt waarop ieder van ons zich bevindt, kijken we allemaal naar elkaar, wachtend met de bereidheid om te genieten van het zien van het geluk van anderen. We hebben iets geweldigs ontdekt: dat onze diepe voldoening wordt gecreëerd doordat we willen dat anderen ook voldoening vinden, en hoewel we niets kunnen doen om de ander te laten slagen, kunnen we hen ondersteunen en begeleiden met onze wens dat ze floreren. We zijn klaar om te genieten van het openstellen van anderen, zodat we het kostbare aroma van bloei kunnen ruiken dat komt van mensen die zichzelf bevrijden van de behoefte om te falen en te lijden. Het is een geweldige ervaring.


Velen van ons hebben hier onze partners ontmoet, we hebben kinderen waar we van houden, anderen leven prachtig alleen, sommigen komen naar mijn huis of andere huizen die we overal ter wereld hebben, het is een komen en gaan door landen en ontmoetingen met nieuwe mensen. Op alle plaatsen kunnen we praten over wat we willen, we verdienen het geld dat nodig is voor onze behoeften, we hebben niets te verbergen, we kijken elkaar aan met respect voor ons potentieel, we kunnen ruzie maken en debatteren zonder schuldgevoel, we vertrouwen op de intentie om leugens te transcenderen, we hebben lol kijkend naar de personages, we genieten ervan elkaar te zien bloeien. Velen bevinden zich in healingsprocessen, voelen pijn van wonden of zijn zich bewust van het ongemak dat het gevolg is van het leven vanuit een plaats van beperking. Er zijn ook mensen die leren hun doelen te bereiken. We inspireren elkaar allemaal om door te gaan om onze eigen kracht te veroveren door ons potentieel te bevrijden.

HET EINDE IS GEKOMEN

Bloemen sterven na het bloeien. We hebben begrepen dat we alles al hebben gedaan, dat we deze organisatie vandaag kunnen sluiten en de meer dan 10 bedrijven waar we permanente epicentra hebben, omdat we alles hebben gedaan wat we konden doen, we hebben niets laten liggen. We hebben alles gegeven, we hebben het ongelooflijke bereikt. Onze essentiële roeping is succes geweest, de materialisatie van onze dromen, de realisatie van ons wezen; we hebben het bereikt, en om die reden kunnen we het ons permitteren om te sterven of te falen. We kunnen stoppen met alles wat we nu doen en ons toewijden aan iets anders of niets, simpelweg omdat we ons hart volledig hebben gegeven. Alles is perfect geweest. Ik zou helemaal niets veranderen.

Daarom maakt het einde ons niet bang, de dood bedreigt ons niet, en falen maakt ons ook niet bang, omdat alles wat via ons moet gebeuren al is gebeurd.

Wanneer een ieder van ons tot het moment van de dood komt, zal deze weerspiegeling zeker ontstaan: hebben we alles gegeven? Zijn we gelukkig geweest? Hebben we gedaan wat we wilden? Hebben we onze dromen bereikt?


Het leven is, en zal altijd de gelegenheid zijn om onszelf te realiseren. De mens bereikt een niveau van goddelijkheid wanneer de essentie van liefde het leven zelf wordt.

Ik kijk nu rond en zie zoveel bloemen bloeien dat mijn ziel extatisch doen aanvoelen. Elke bloem heeft zijn eigen tijd en proces om te bloeien, elke bloem heeft zijn eigen kleuren en unieke aroma. Elk wezen opent zijn eigen weg en krijgt zijn eigen vorm om de schoonheid te manifesteren die in het universum bestaat. Het is een prachtig en verbazingwekkend landschap.

Deze laatste week ben ik bezocht door een aantal zeer vastberaden vrouwen, met veel talent en charisma. Een van hen zei tegen mij: “Ik wil met je samenwerken, maar eerst moet ik weten wat je bedoeling is met alles wat je doet.” Wanneer dergelijke situaties zich voordoen, is het voor mij erg interessant om na te denken en naar binnen te keren en mijn waarheid te zien, te erkennen en te onthullen. Ik antwoordde: “Mijn bedoeling is om anderen over te dragen wat in mijn handen is gekomen, om aan anderen door te geven wat ik heb ontdekt over zaken die zo belangrijk zijn voor menselijk geluk. Mijn huidige realisatie is afhankelijk van het zien bij anderen omdat ik het al heb “.


DEPROGRAMMERING VAN DE BEHOEFTE AAN ONDERLEGGING EN ONTBREKEN


Ik ga naar Uruguay om een ​​30-tal mensen te ontmoeten die deelnemen aan het tweede module van het trainingsprogramma dat ik doe met de
Conscious School. Ze weten het nog niet maar ik neem een ​​concreet voorstel om het te laten bloeien, en ik doe het voor mezelf, mijn eigen geluk, omdat het me blij maakt om anderen te zien presteren in hun leven. Deze ervaring van het kunnen deelnemen aan de ontwikkeling en het succes van anderen is wat betekenis geeft aan mijn leven; hoewel ik het al met zoveel mensen heb gezien, wil ik meer. Ze komen, en na een tijdje zien ze hoe ze die creatieve en liefdevolle inzet in hunzelf uitbuiten die ze zo goed hadden bewaakt of verborgen hadden.

De beweging die ik heb opgericht heet MOVEMENT TOWARDS POTENTIALITY (BEWEGING NAAR POTENTIALITEIT). Dat is hetzelfde als zeggen: “We gaan naar de realisatie van ons wezen. Dit pad leidt ons naar het onvermijdelijke lot van succes. “Velen van ons van over de hele wereld zijn geroepen om ons leven te richten op de bloei van onze essentie. Om deze reden kijken we en zijn we blij om anderen vervuld en gelukkig te zien. Dit is de kern van wat ons verenigt.


Vandaag heb ik zoveel voldoening gekregen in het bijwonen van de processen die de essentie van anderen bevrijdden. Ik heb geen woorden om mijn geluk hierover uit te drukken. Maar wat ik wel weet is dat ik een onbeheersbare ambitie heb om nog veel meer mensen te willen zien bloeien. Ik ben zelfs gaan denken dat de waardigheid van een mens pas herstelt wanneer
geluk ontstaat voor de ander, of wanneer pijn ontstaat uit de pijn van de ander. Dat is wat leraren compassie hebben genoemd. Anders gezegd, voor mij is mededogen het besef dat alles wat er buiten gebeurt, van mij is. Ik ben wat ik je geef en jij bent wat je me geeft.


Als je niet blij bent met mijn geluk, begrijp ik je, en ik stel voor dat je onze organisatie benadert om een ​​nieuwe sfeer van vrijheid en geluk in te ademen op basis van de verantwoordelijkheid van overgave aan je enige bestemming: de realisatie van je wezen.


Wat ik echt ben, is onvermijdelijk gerelateerd aan wat ik je gun, en wat ik niet ben hangt af van wat ik van je verlang. Mijn interesse voor jou kunnen me tot slaaf maken en onderdrukken, daarom kan ik bevestigen dat je me niet interesseert, dat ik alleen geïnteresseerd ben in je succes.


Ik bied je mijn blik – ik heb niet veel anders te geven – waarmee ik overbreng wat ik voel: IK HOOP DAT ALLES HEEL GOED VOOR JE ZAL VERLOPEN


Alberto José Varela

nosoy@albertojosevarela.com

Aandeel

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top